Selecteer een pagina
Ik ben dol op quotes en one-liners. Het effect moet volgens mij een glimlach (schaterlach mag ook) en een aanzet tot nadenken zijn. De bovenstaande quote heb ik opgehangen in onze praktijk. Ik hoop dat ik hem zelf heb verzonnen maar het kan zomaar zijn dat ik hem schaamteloos heb gejat. Ik hoop dat u me dat vergeeft.

Fouten maken we allemaal. Hoe ga we hier mee om? Vaak slaan we onszelf voor het hoofd of we gaan in de verdediging (fight), we praten het goed (flight) of we verstarren (freeze). Juist ja, het levert vaak stress op met de bijbehorende primaire menselijke reacties hierop. Hoe mooi zou het zijn als we onszelf de ruimte gunnen om fouten te maken. En anderen dus ook permissie geven om fouten te maken. Het levert in elk geval een hoop minder stress op. Mogen we elkaar dan wel aanspreken op fouten? Ja zeker maar liefst op een liefdevolle manier. We zijn immers allemaal feilbaar. Ik moet hierbij denken aan de show ‘Het uur van de prutser’ van cabaretier Wim Helsen waarin hij ons voor houdt dat we allemaal prutsers zijn. Een bevrijdende constatering.

"Wat valt er te leren van fouten?"


Wat valt er te leren van fouten? Wat is ons verlangen? Het ruimte geven om fouten te maken vraagt in elk geval onderling vertrouwen. Durven uitgaan van de beste bedoelingen van de ander. Daar kun je gewoon naar vragen, maar hoe vaak doen we dat? Hoe vaak vragen feedback-gevers en -ontvangers elkaar wat de ander beweegt, wat zijn/haar verlangen is? Moeilijk als je je oordeel al klaar hebt. En daar zijn we met zijn allen wel heel goed in, het vellen van oordelen.

Vraag je eens af of je zelf fouten mag maken van jezelf? Kortom, zet je oordeel (ook over jezelf) eens opzij en vraag. De relatie met je team, partner, vrienden, buren en jezelf knapt ervan op.